Γιάννης Μπούζας :Αίθουσα Φαντασίας

 Στη σημερινή μας παρέα ο συγγραφέας κύριος Γιάννης Μπούζας θα μας μιλήσει

για το βιβλίο του με τον τίτλο : Αίθουσα Φαντασίας που κυκλοφορεί από τις

Εκδόσεις Βακχικόν.

Καλώς ορίσατε. Σας ευχαριστούμε πολύ.

Μιλήστε μας για το συγγραφικό σας έργο.

Αν και ασχολήθηκα από τα νεανικά μου χρόνια με τη συγγραφή, θα έλεγα ότι το

συγγραφικό μου έργο ξεκίνησε σε όψιμη ηλικία. Μόλις το 2018 κυκλοφόρησε το

πρώτο μου μυθιστόρημα No Problem Manager από τις εκδόσεις Κέδρος. Ένα

κοινωνικό μυθιστόρημα που η ιστορία του διαδραματίζεται στα πρόσφατα χρόνια της

ελληνικής οικονομικής κρίσης. Ο ήρωας εφευρίσκει έναν άλλον ήρωα −που στις

δύσκολες στιγμές όλοι κρύβουμε μέσα μας− για να ανταπεξέλθει των συγκυριών. Στη

συνέχεια τα έργα που ακολούθησαν εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Βακχικόν. Το 2021

το μυθιστόρημα «Ο κήπος των ονείρων» αναδεικνύει μέσα από μια ιστορία αγάπης

το ιδιαίτερο επάγγελμα του ευγενικού διοργανωτή των ξενοδοχείων CLUB MED,

ενώ το μυθιστόρημα «Ο παιγνιοθεραπευτής» (έκδοση 2023), θα το χαρακτήριζα ως

ψυχολογικό θρίλερ. Ένα έργο με υπόστρωμα φιλοσοφικό, όπου μέσα από ένα

παιχνίδι ρόλων κυριαρχεί η συναισθηματική φόρτιση των πρωταγωνιστών. Το

τελευταίο μου έργο «Αίθουσα φαντασίας» του 2026 είναι μια συλλογή διηγημάτων,

που ταλαντεύεται στον χώρο και τον χρόνο συνθέτοντας δύο κόσμους διαφορετικούς.

Τον πραγματικό και τον φανταστικό. Η εναλλαγή της θεματολογίας σε διαφορετικούς

τομείς μου δίνει δημιουργική ώθηση στην συγγραφή και θα προσπαθήσω να

ακολουθήσω το ίδιο μοτίβο και στην μετέπειτα (ευελπιστώ) εκδοτική μου παρουσία.

Ποιο είναι το περιεχόμενο των ιστοριών που αναφέρονται στο βιβλίο σας;

Η Αίθουσα φαντασίας είναι μια συλλογή δεκαπέντε ετερόκλητων διηγημάτων και

παρόλο που υπάρχουν κάποιες περιγραφές από μακρινούς πλανήτες και εξελικτικές

μορφές άλλων ανθρώπων, όπως στο διήγημα Οι Αρχοντάνθρωποι, δεν θα

κατέτασσα τη συλλογή στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, με την ευρύτερη

έννοια του όρου. Βέβαια, η συλλογή μπορεί να μας ταξιδέψει σε μέρη αλλοτινά,

αλλά συνάμα και να μας κάνει να φανταστούμε τον εαυτό μας πώς θα ήταν στο

μακρινό παρελθόν ή στο απώτερο μέλλον. Οι ιστορίες της κινούνται ανάμεσα στην

αναπόληση, την ενατένιση, την φαντασίωση, την παραίσθηση, το όνειρο, την

ενδοσκόπηση, στον ίδιο τον Άνθρωπο. Στα δεκαπέντε διηγήματα της συλλογής

καλύπτονται όλα τα στάδια του ανθρώπου. Γέννηση, ακμή, παρακμή και θάνατος.

Αίθουσα φαντασίας τιτλοφορείται το βιβλίο σας. Ποιο είναι το κίνητρο που σας

οδήγησε να δώσετε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Πολλοί θεωρούν την φαντασία ως δεδομένο της ύπαρξής μας, ότι ταξιδεύει μέσα μας

ανεξέλεγκτη. Τι πραγματικά όμως είναι η φαντασία, πώς την απέκτησε ο άνθρωπος;

Πώς σχετίζεται με τον χρόνο και το χώρο, με τη μνήμη, την εξελικτική μας πορεία

διαμέσου των αιώνων; Αυτά ήταν μερικά από τα ερωτήματα που μ’ απασχολούσαν

εδώ και αρκετό καιρό. Οι ανησυχίες μου αναζωπυρώθηκαν όταν θέλησα να

ασχοληθώ πιο εμπεριστατωμένα με το θέμα της φαντασίας, χωρίς ωστόσο να

επιθυμώ να εισέλθω στο είδος της επιστημονικής φαντασίας, αλλά με ιστορίες που θα

«άγγιζαν» τον καθημερινό άνθρωπο. Το ομότιτλο διήγημα της συλλογής εκθειάζει

την εικονική πραγματικότητα με ιδιαίτερο τρόπο. Το εμπνεύστηκα από κάποιο άρθρο

που είχα διαβάσει στο διαδίκτυο, αρκετά χρόνια πριν, για συσκευές που θα είχαν τη

δυνατότητα να απεικονίζουν τρισδιάστατες εικόνες και βίντεο.

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να μεταδώσετε στον αναγνώστη μέσα από το

συγκεκριμένο βιβλίο;

Το κύριο μήνυμα είναι η δύναμη της φαντασίας η οποία λειτουργεί άλλοτε

καταλυτικά ως μέσο απόδρασης από την καθημερινότητα, και άλλοτε ως τρόπος

κατανόησης, τόσο του περιβάλλοντος όπου ζούμε όσο και του εαυτού μας. Κάθε

διήγημα εκφράζει τις δικές του ανησυχίες, μεταδίδει το δικό του μήνυμα για την

πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ωστόσο, όποιος διαβάσει τη συλλογή

διηγημάτων Αίθουσα φαντασίας, θα ήθελα να μην σταθεί στην αποκρυπτογράφηση

προφανών ή μη μηνυμάτων, αλλά να αποκομίσει μια ήρεμη και στοχαστική σκέψη

τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους συνανθρώπους του. Να ταξιδέψει για λίγο

ελεύθερος ─έστω και για μερικά δευτερόλεπτα─ στον χώρο και τον χρόνο, να

ψηλαφίσει παρελθόν και μέλλον, αφήνοντας τη φαντασία του να ορίσει τα βήματά

του και να εξέλθει αναζωογονημένος.

Το περιεχόμενο των διηγημάτων που παρουσιάζονται στο βιβλίο σας είναι

επηρεασμένο από προσωπικά σας βιώματα, εμπειρίες γνωστών σας ή είναι

δημιούργημα μυθοπλασίας;

Η δημιουργία μυθοπλασίας σίγουρα αποτελεί μια μορφή τέχνης που όλοι οι

συγγραφείς (ανά τους αιώνες) δίνουν ψυχή και σώμα −με γνώμονα φυσικά το «δικό

τους» επιθυμητό αποτέλεσμα−, για να την αποδώσουν στο καλύτερο δυνατό επίπεδο.

Αν όμως η μυθοπλασία, ως αποκύημα της φαντασίας, βασιζόταν μόνον σε στοιχεία

φανταστικά, θεωρώ πως τότε στα μάτια του αναγνώστη θα δημιουργείτο ένα

τεράστιο κενό, και το κενό αυτό δεν θα ήταν άλλο από την έλλειψη συναισθήματος.

Όποιος καταφέρει να ταιριάξει την μυθοπλασία με την εμπειρία −θα το όριζα ως το

optimum του «συν-ταιριάσματος»−, εκείνος θα έχει επιτύχει να μεταφέρει το

συναίσθημα στο χαρτί και να το μεταδώσει στον αναγνώστη. Πηγή έμπνευσης λοιπόν

πέρα από την φαντασία, τόσο για τα διηγήματα της συλλογής, όσο και για όλα τα

έργα μου αποτελούν τα βιβλία, προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, αλλά και γεγονότα

και καταστάσεις που προέρχονται από την ίδια την καθημερινότητα. Το διήγημα Οι

Αρχοντάνθρωποι για παράδειγμα προήλθε από την αναζήτηση πληροφοριών για την

εξελικτική πορεία του ανθρώπου, ενώ Στη χώρα των θαυμάτων το εμπνεύστηκα από

την εξεζητημένη πραγματικότητα του κόσμου των ναρκωτικών, Ο Τρελόγιαννος και

το μιλένιουμ από κάποιο άρθρο που μου υπενθύμισε τη φρενίτιδα της χιλιετίας, και

ούτω καθεξής. Κάθε διήγημα έχει τη δική του προσωπική στιγμή, τον χαρακτήρα του

και όλα περιέχουν στοιχεία μυθοπλασίας, βιώματα και εμπειρίες. Αν το κατάφερα

μόνο ο αναγνώστης θα μπορέσει να το βεβαιώσει και ο χρόνος.

Τα διηγήματα του βιβλίου είναι αλληλένδετα μεταξύ τους ή οι ιστορίες που

αναφέρονται είναι ανεξάρτητες;

Η συλλογή περιλαμβάνει πολλά επίπεδα και χαρακτήρες με διαφορετικές

προσωπικότητες. Συναισθήματα και συμβολισμοί εναλλάσσονται διαρκώς σε κάθε

διήγημα. Όταν μια ογδοντάχρονη γυναίκα διηγείται Το ωραιότερο παραμύθι του

κόσμου σε μια πάνινη κούκλα, επιχειρώ εκείνη τη στιγμή να προσεγγίσω τον

φανταστικό της κόσμο, για την κόρη που δεν απέκτησε ποτέ. Παρόλο που

φαινομενικά οι ιστορίες μοιάζουν να είναι ανεξάρτητες, οι αντιθέσεις του

φανταστικού και πραγματικού κόσμου των ηρώων συγκρούονται με το περιβάλλον

και τους συνανθρώπους τους. Προσπάθησα να αδράξω τις προσωπικές στιγμές του

ανθρώπου, όταν αφηνόμαστε στην αναπόληση και ο νους ανασύρει μνήμες του

παρελθόντος, για να ανασυγκροτήσουμε καταπώς θέλουμε αυτά που ζήσαμε, ή όταν

αφηνόμαστε στην ενατένιση επιμηκύνοντας τον χρόνο του μέλλοντος, για να

φανταστούμε τα επερχόμενα γεγονότα. Η κλωστή που συνδέει τα διηγήματα της

συλλογής είναι σίγουρα η φαντασία. Όπως είπε άλλωστε και ο Μαρσέλ Προυστ:

«Είναι γλυκό, σε όλες τις ηλικίες, να αφήνεσαι να σε οδηγεί η φαντασία».

Κάποια από τα διηγήματα σας παρουσιάζονται να εξελίσσονται στο μέλλον είτε

στο μακρινό, κοντινό είτε στο απροσδιόριστο. Θέλετε να μας σχολιάσετε τη

συγκεκριμένη επιλογή σας;

Πιστεύω ότι σε όλους τους ανθρώπους ασκεί γοητεία το μέλλον. Η εξερεύνηση του

αγνώστου κυλά στο αίμα μας από τις απαρχές της ύπαρξής μας. Ειδάλλως δεν θα

ψάχναμε εναγωνίως την ύπαρξη ζωής πέρα από τον πλανήτη μας. Η επιλογή να

χρησιμοποιήσω κοντινό, μακρινό ή απροσδιόριστο μέλλον δεν ήταν τυχαία. Στο

διήγημα Οι Αρχοντάνθρωποι κάνω σύγκριση του υπαρκτού homo sapiens και του

φανταστικού dominus sapiens. Προσπάθησα να κατανοήσω (φυσικά με αρωγό την

δύναμη της φαντασίας), την εξελικτική πορεία του ανθρώπου ─που δεν ξεπερνά τις

διακόσιες χιλιάδες χρόνια─ στο βάθος ενός ακαθόριστου χρόνου, που ουσιαστικά δεν

υπάρχει, καθώς αποτελεί ανθρώπινο επινόημα. Σε κανένα βιβλίο επιστημονικής

φαντασίας δεν υπάρχουν περιγραφές που να ξεπερνούν την ανθρώπινη μνήμη. Ο

λόγος είναι απλός. Η φαντασία εξαρτάται απόλυτα από την εξελικτική πορεία του

ανθρώπου. Με τη συλλογή αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να μοιραστώ με τον

αναγνώστη τη σκέψη και συνάμα ν’ αναρωτηθώ ─με επίγνωση ότι μπρος στην

απειρότητα η ανθρώπινη ιστορία είναι ένα τίποτα─, ποιος είναι ο σκοπός του

ανθρώπου ή αν έχει αξία να μιλάμε για εξέλιξη ή τη διαιώνιση του είδους μας.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ο αναγνώστης συναντά τη φράση: Επινοούμε

ιστορίες για να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, ή αναζητούμε τη διαφυγή σε

άλλους κόσμους. Πιστεύετε ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ανάγκη τη φαντασία

για να ξεφύγει από την πραγματικότητα στην οποία ζει;

Το κύριο συστατικό του πολιτισμού μας έχει βασιστεί στην ανθρώπινη φαντασία. Αν

ο άνθρωπος δεν είχε προικιστεί με το χάρισμα της φαντασίας, δεν θα είχαμε φτάσει

στο τεχνολογικό και πολιτιστικό επίπεδο που γνωρίζουμε όλοι μας. Μας ξεχωρίζει

από όλα τα υπόλοιπα έμβια όντα. Πραγματικά και φανταστικά στοιχεία συνυπάρχουν

σε όλες τις ιστορίες της συλλογής. Δοκίμασα να εντάξω το φανταστικό σ’ ένα

αναγνωρίσιμο ρεαλιστικό περιβάλλον, όπου ο ήρωας ακροβατεί ανάμεσα σ’ αυτό που

ζει και σ’ αυτό που θα ήθελε να ζήσει. Από την άλλη, ο άνθρωπος από τα πρώτα

λεπτά της ύπαρξής του αγωνίζεται για να ζήσει καλύτερα, για να έχει δικαιώματα κι

ελευθερίες, σ’ ένα περιβάλλον που μεταλλάσσεται διαρκώς. Αν οι λέξεις «σύγχρονος

άνθρωπος» παραπέμπει στο σήμερα, θα έλεγα ότι οι δυσκολίες και τα εμπόδια του

«τώρα» πάντα υπήρχαν. Οι εποχές μπορεί να αλλάζουν, αλλά τα ανθρώπινα

συναισθήματα όχι. Ανεξαρτήτου εποχής ο άνθρωπος ζει το δικό του σήμερα, αλλά η

σκέψη του αναπολεί το χθες, αναμορφώνοντας τις στιγμές που έζησε ή παραδίδεται

στην ενατένιση, για να πλάσει το αρεστό του αύριο. Με άλλα λόγια αναζητά

διαλείμματα για να ξεφύγει σωματικά, ψυχικά και πνευματικά. Απλά, το δικό μας

«παρόν» διαθέτει εικονική πραγματικότητα, τεχνητή νοημοσύνη, εικόνες που μας

προσφέρονται αφειδώς, χωρίς να χρειάζεται να ενεργοποιήσουμε τη φαντασία μας.

Ίσως, υπό το πρίσμα αυτό, ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ανάγκη περισσότερο τη

φαντασία για να ζήσει το «|παρόν» σε σχέση με τον προγενέστερό του. Η Αίθουσα

φαντασίας είναι η διαφυγή από την καθημερινότητα, το πέρασμα (συνειδητό ή μη) σ’

έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ζούμε. Το ταξίδι σε πρόσωπα και

καταστάσεις που μας γαληνεύουν, η αναζήτηση του εαυτού μας στον χώρο και τον

χρόνο.

Ποιοι είναι οι συνταξιδιώτες. συνοδοιπόροι σας που σας βοήθησαν στην ολοκλήρωση του συγκεκριμένου συγγραφικού σας ταξιδιού;

Μπορεί κάποιες στιγμές να ανταλλάσσω απόψεις και ιδέες με τον περίγυρο, αλλά δεν

υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος συνοδοιπόρος που συμβάλλει ουσιαστικά στην

ολοκλήρωση των έργων μου. Εκτός από το μυθιστόρημα Ο παιγνιοθεραπευτής όπου η

πρώτη ανάγνωση πραγματοποιήθηκε από κάποια φίλη, τα συγγραφικά μου ταξίδια

είναι μοναχικά.

Οι αναγνώστες που επιθυμούν να γνωρίσουν κ να φιλοξενηθούν στην αίθουσα της φαντασίας πού μπορούν να αναζητήσουν το βιβλίο σας, ώστε να το καταφέρουν έστω κι αναγνωστικά;

Οι αναγνώστες μπορούν να προμηθευτούν τη συλλογή Αίθουσα φαντασίας από το e-

shop και το φυσικό βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Βακχικόν, όπως επίσης και σε όλα τα

μεγάλα online και φυσικά βιβλιοπωλεία της χώρας.

Ευχαριστούμε πολύ. Να είστε πάντα καλά, το βιβλίο σας να είναι καλοτάξιδο και να

κατακτήσει την καρδιά πολλών αναγνωστών.